A może jednak nie tylko go wydoić? 😂



No i jedziemy do Kilonii. Patryk już wtedy chyba miał w głowie jedno: muszę zrobić wszystko, żeby z tej baby kiedyś zrobić żonę. A ja? Ja miałam w głowie troszeczkę inny plan. 😂


Patrzę na niego i myślę: kurde, chłop ma oszczędności, ma pieniądze… trzeba zrobić wszystko, żeby się tych pieniędzy pozbył. Najlepiej na mnie. 😂


No i pojechaliśmy na kilka dni. A ja oczywiście ruszyłam do akcji. Zakupy, drogie sklepy, markowe rzeczy — wszystko! Sukienka na Sylwestra? Tak. Fryzjer? Tak. Makijaż? Oczywiście. Jak już jechać, to przecież nie po to, żeby oszczędzać. 😂


Brat Patryka patrzy: przyjechał brat z laską dziesięć lat młodszą, odpieprzoną jak ta lala. A ja z kolei zaczęłam przyglądać się im.


Brat z żoną byli już wtedy razem ponad dziesięć lat. I patrzę na nich: miłość, szacunek, normalna relacja. Patrzę, jak jego brat zachowuje się wobec żony, później patrzę na Patryka i zaczynam widzieć pewne podobieństwa.



I coś mi się w tej mojej małej główce zaczęło powoli przestawiać.


Bo ja tam przecież przyjechałam z nastawieniem: wydoić gościa i zobaczymy, co będzie dalej. 😂 A nagle zaczynam sobie myśleć: kurde… a może z niego rzeczywiście coś będzie? Może to wcale nie musi być facet na chwilę? Może ja tutaj nie tylko sukienkę i zakupy wywiozę?


I wtedy pojawił się jeszcze jeden temat.


Mówię Patrykowi:


— Słuchaj, niedługo kończy mi się karta pobytu. Jak jej nie ogarnę, będę musiała wrócić na Ukrainę i mogę tam utknąć nawet na pół roku.


A ten nawet specjalnie się nie zastanawia. Pełen spokój:


— No to co? To weźmiemy ślub. Przecież nie pojedziesz teraz na Ukrainę na pół roku.


I wiecie co?


Zaimponował mi.




Bez wielkiego przedstawienia. Bez paniki. Bez „zobaczymy”, „pomyślimy”, „jakoś to będzie”. Dla niego rozwiązanie było banalnie proste: to się pobierzemy.


A ja chyba pierwszy raz pomyślałam wtedy, że może ten chłop rzeczywiście widzi mnie w swoim życiu trochę dłużej niż do następnych zakupów. 😂


I tak mój genialny plan pod tytułem „pozbawić starego oszczędności” zaczął się powoli zmieniać w coś, czego kompletnie wtedy nie planowałam.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

SCHUDŁAM PRAWIE 50KG! NAJWIĘKSZYM SUKCESEM NIE JEST MOJA WAGA...

Obraz
Schudłam prawie 50 kilogramów. Utrzymuję swoją wagę od lat. Mogłabym więc pokazać zdjęcia „przed i po”, napisać kilka zdań o silnej woli, deficycie kalorycznym i konsekwencji.  Tylko że moja historia wcale nie jest historią wyłącznie o kilogramach.  To historia o tym, jak bardzo można zagubić siebie, próbując za wszelką cenę kontrolować swoje ciało. I o tym, jak długo później trzeba uczyć się normalnie jeść, normalnie żyć i przestać traktować jedzenie jak matematyczne równanie. Przez trzy lata liczyłam praktycznie wszystko Kalorie. Porcje. Każdy produkt. To, ile zjadłam. To, ile powinnam spalić. To, czy dzisiaj jeszcze „mogę” sobie na coś pozwolić.  Z zewnątrz mogło to wyglądać jak ogromna dyscyplina i determinacja. Dzisiaj wiem, że przekroczyłam granicę, za którą dbanie o sylwetkę przestaje być dbaniem o siebie.  Zmagałam się z anoreksją i sportową bulimią. Aktywność fizyczna, która powinna być czymś dobrym dla organizmu, stała się sposobem na kontrolowanie i „odpra...
Read more »

I właśnie wtedy zaczęło się moje rządzenie kasą 😂

Obraz
I stąd właśnie zaczęło się moje  rządzenie kasą . Stary mi na wszystko pozwalał. I powiem wam szczerze, że to nie jest tylko moja wina w tym wszystkim.  Jego jak najbardziej też. Przecież widział, jak ja zarządzam pieniędzmi. To po co mi na to wszystko pozwalał? 😂 Po co mi pokazywał Cartiery, Van Cleefy, drogie marki, Liebeskindy, Berliny, Gucci, sruci i cały ten markowy świat? Po co? Żeby co? No jak mi pokazywał ten świat, zabierał mnie tam, pokazywał te wszystkie rzeczy, to ja później je kupowałam. 😂 Więc uważam, że tutaj wina jest  50 na 50 . Tak samo z podróżami. Przecież on też ze mną pół świata zwiedził. To nie jest tak, że ja sobie sama latałam, a on biedny siedział w domu. Owszem, ja potrafiłam go szantażować: „Jak nie pojedziemy, to biorę rozwód”.  😂 A on oczywiście bał się mnie stracić. W sumie do dzisiaj się boi, więc się na to godził. No i wiecie… ja jednak jestem psychologiem. 😂 Jakieś tam swoje  truczki, druczki  na niego stosowałam i dzia...
Read more »

JAK POZNAŁAM MOJEGO MĘŻA?Jak poznałam mojego męża? WJECHAŁAM W NIEGO SAMOCHODEM I TAK SIĘ ZACZĘŁO...

Obraz
Wszyscy się mnie pytacie, jak ja właściwie poznałam mojego męża. No więc… nie było żadnego romantycznego poznania na wakacjach, żadnej miłości od pierwszego wejrzenia ani przypadkowego spotkania przy kawie. Ja po prostu wjechałam mu w samochód. Tak. Naprawdę. 😂 Daleki 2017 rok… Tylko że… Anastazja pracuje sobie w biurze jako koordynator projektów unijnych. Piszę projekty do Unii Europejskiej, jeżdżę do klientów, zarabiam całe 1500 złotych miesięcznie i — żeby było jeszcze ciekawiej — wypłatę dostaję w ratach. A jeżdżę starą bemką kupioną za jakieś 2,5 tysiąca złotych. Dzisiaj może brzmi to śmiesznie, ale wtedy ten samochód był dla mnie całym światem. Przy moich zarobkach to był dosłownie cud świata na czterech kołach. 😂 No i któregoś dnia jadę właśnie do klienta. Przede mną jedzie samochód na niemieckich tablicach. Kierowca nie pokazuje kierunkowskazu, ja nie wiem, gdzie on zamierza jechać i… BUM. Wjeżdżam w niego. I wtedy wyszła Anastazja… Wysiadam z samochodu i oczywiście — jak to ...
Read more »