Skąd w ogóle pomysł na Winny Dworek?

I skąd pomysł na Winny Dworek?

To jest jedna z najdroższych restauracji tutaj, u nas w okolicach Zielonej Góry. I jak pamiętacie, kiedyś Michał wynajął całą tę restaurację tylko po to, żeby mnie tam zaprosić i żebyśmy zjedli obiad.

I jakoś tak mi się to wtedy odbiło w głowie, że pomyślałam:

Koniec. Ja muszę zrobić tam wesele. 😂

Oczywiście na wesele na 50 osób nie było mnie stać. Ale na 10? Jak najbardziej.

I tak też zrobiliśmy.

Nie było nikogo z naszej rodziny. Moja mama nie przyjechała, bo powiedziała, że skoro rodzina Patryka z Niemiec nie przyjeżdża, to ona też nie przyjedzie.

Tata Patryka też wtedy patrzył na mnie bardzo sceptycznie.

No bo co on widział z boku?

Ukrainka. Młoda. Pieniądze.

Stary wcześniej praktycznie nie podróżował. Tylko zasuwał 24 na 8, praca, praca i jeszcze raz praca. A tu nagle pojawiam się ja: podróże, wakacje, wydawanie pieniędzy, Dominikana…

I wiecie co? Z perspektywy czasu ja mu się wcale nie dziwię.

On był starszym człowiekiem, biznesmenem. Patrzył na to wszystko z boku i pewnie myślał dokładnie to, co sama bym pomyślała na jego miejscu:

„Nic porządnego z tego nie będzie. Młoda Ukrainka. Chodzi jej o pieniądze, papiery, obywatelstwo, wydoi starego i później go zostawi”. 😂

I naprawdę — dzisiaj mogę teściowi przyznać, że miał pełne prawo tak wtedy pomyśleć.

Dlatego jego również nie było na naszym weselu.

Byliśmy właściwie tylko my, świadkowie i przyjaciele.

A najlepsze jest to, że ja wtedy dalej mieszkałam na wynajmie. Patryk też już się do mnie wprowadził, bo bez sensu było płacić za dwa wynajmy.

Czyli sytuacja wyglądała mniej więcej tak:

wynajmowane mieszkanie, Fiat Uno… ale wesele koniecznie w Winnym Dworku. 😂

Do tego najdroższa suknia z Polardi sprowadzona z Ukrainy. Diamenty. Obrączki na pół palca — oczywiście, że musiały być.

Bo jak już robić, to robić. 😂

I wiecie co? To jest właśnie chyba to, co się dzieje, kiedy człowiek pochodzi z biedy.

Jak później pojawiają się pieniądze, to człowiek chce sobie odbić wszystko naraz. Chce mieć to, czego wcześniej nie miał. Chce udowodnić sobie i chyba trochę całemu światu, że teraz mnie stać.

Czy to było mądre?

Absolutnie nie.

Dzisiaj nie robiłabym żadnego Winnego Dworku.

Wzięłabym Patryka, fotografa, poleciałabym na jakieś Santorini do Grecji i zrobiłabym sobie piękną sesję tylko we dwoje. Bez całej tej otoczki.

I jeszcze jedno, czego mi szkoda.

Kurde, szkoda, że ja wtedy byłam gruba. 😂

Patrzę dzisiaj na te zdjęcia i naprawdę nie podoba mi się, jak wyglądałam na własnym weselu.

Tyle pieniędzy na suknię, diamenty, obrączki, Winny Dworek…

A ja sama sobie na tych zdjęciach się nie podobałam.